Met taal als voertuig, uitwisselen over wat er te zien en te ervaren is, dat maakt kunst voor mij interessant. Zowel bij het maakproces als bij reflectie start het vanuit intuïtie, de gewaarwording. Kan iets vanuit een onbekend gebied zichtbaar worden, is er sprake van een vrije stroom om het te laten gaan, het er te laten zijn. Kun je als makers werken vanuit het niet precies weten en mag of kan het proces zichtbaar zijn. En als toeschouwer… hoe open kun je kijken, kun je het werk als het ware ontvangen?
Voordat we met woorden kunnen beschrijven wat we als toeschouwer zien en ervaren is er altijd de eerste indruk. De split second kennismaking met het kunstwerk. Dat is een belangrijk moment, de tijd nemen zodat het kunstwerk zich kan laten bekijken.
Daarnaast kunnen we het ontleden en beschrijven, een analyse houden over vorm en inhoud. Maar in dat proces blijft die eerste indruk, de inprent als persoonlijke ervaring belangrijk om heel te laten. Hoe vaak wordt de kwaliteit van een kunstwerk niet weggeredeneerd? Ervaren en bewust worden van wat er binnen het werk gaande is, wat het oproept en hoe het het beste tot z’n recht komt. Dat vraagt om contact maken, aandacht en vertraging.
In het bespreken van werk met kunstenaars kijk ik graag naar ‘wat er tussen de regels’ nu eigenlijk gezegd wordt. Het fascinatiegebied van de maker heeft mijn interesse, wat maakt dat deze kunstenaar tot dit werkt komt.
Als galeriehouder was ik intermediair tussen de kunstenaar en de koper, en daarin was het net zo vaak belangrijk niks uit te leggen als wel informatie te geven over het kunstwerk. Kijkers hoeven niet altijd te weten wat de kunstenaar beweegt, ze richten zich op wat hen zelf beweegt bij het kijken.
Kunst als communicatiemiddel, met in deze master- werkdag de focus op de maker, de kunstenaar en diens fascinaties en werkwijze.
Naast het hebben van mijn interdisciplinaire kunstenaarspraktijk ben ik 19 jaar werkzaam geweest als docent bij de bachelor Artisteducator in Theatre &Media, ArtEZ en 9 jaar bij de Master Kunsteducatie, ArtEZ. Daarbij ben ik initiator van Borrowed Spaces, een informeel en kleinschalig tentoonstellingsprogramma dat op onregelmatige tijden verschijnt.
Bij al deze werkzaamheden staat het werken in het moment, het nu centraal. Ik ga uit van en reageer op wat zich op het moment aandient of voordoet. Dit vraagt van mij en van de deelnemers een houding zonder oordeel en zonder planning vooraf.
In mijn beeldende werk speelt materialiteit een belangrijke rol. Bij de masterclass zal dat de inbreng zijn van de kunstenaars. De inbreng zie ik het liefst als materiaal dat in ons midden ligt, dat dynamisch is en waar betekenissen en drijfveren in ontdekt kunnen worden. Daarbij kan alles van even groot belang zijn.